Metodyka

Myślenie odBLOKowane

Naszym celem jest zachwycanie dzieci wspaniałością świata oraz podsycanie entuzjazmu do nauki, z którym przyszli do naszej szkoły pierwszego dnia. Nauczanie w blokach tematycznych pozwala nauczycielowi „zanurzyć się” wraz z uczniami w temacie. Trzytygodniowe studiowanie kluczowego zagadnienia, oświetlanie go z różnych stron wiedzą przedmiotową pozwala na jego głębokie przeżycie, dając czas na integrację treści programowych.

Zajęcia blokowe prowadzone są codziennie od godz. 8.30 do 10.00 (2×45 min.). Każdy blok tematyczny trwa 3 tygodnie. W klasach 1-3 prowadzony jest przez nauczyciela wychowawcę, w klasach 4-6 przez nauczycieli przyrody, historii, polskiego, matematyki, informatyki, języka obcego.

Zakres tematyczny oraz szczegółowy plan omawianych w blokach zagadnień ustalany jest na początku roku. W pracach nad integracją treści przedmiotowych w ramach jednego zagadnienia uczestniczą wszyscy nauczyciele, po to, aby realizowany temat zyskał jak najszerszy kontekst i mógł być omawiany na innych przedmiotach.

Istotą nauczania blokowego jest interdyscyplinarność. Dzięki niej możemy nauczać w sposób problemowy zarówno w klasach 1-3, jak i 4-6. Dzięki nauczycielskim burzom… mózgów rodzą się takie pomysły, jak te poniżej:

klasa 3

Temat przedmiotowy: Od ziarenka do bochenka
język angielski: piosenka o młynarzu
prace ręczne: uszycie torby na chleb
w-f: gra w berka i przepędzanie wróbli z pola
kółko przyrodnicze: rozpoznawanie rodzajów zbóż

 

klasa 6

Temat przedmiotowy: Wieczna młodość… starożytności
blok poranny: historia starożytna
matematyka: geometria (Pitagoras, Tales)
w-f: olimpiada, wyścigi rydwanów
język polski: wyprawa do literackiej krainy mitów
praca technika: budowa makiety świątyni

 

Główną zaletą nauczania blokowego jest skuteczność procesu przyswajania materiału będąca efektem koncentracji na jednym temacie i jednoczesnym przeżyciu omawianych treści.

Większość przedmiotów realizowanych jest blokowo dwa razy w roku. Zamierzona w ten sposób doskonale sprawdza się np. w przypadku matematyki, która poza blokiem odbywa się także regularnie w ciągu tygodnia na późniejszych godzinach. Materiał zapisany w pamięci krótkotrwałej, utrwalony na kolejnych zajęciach tego samego dnia i w kolejnych sprawia, że powrót do zagadnienia po dłuższej przerwie (w kolejnym bloku) owocuje zapisem w pamięci długotrwałej.

 

 

 

MUZYKAlni na wiedzę

„Gdybym nie był fizykiem, byłbym muzykiem… ” A. EINSTEIN

Muzyka jest niezwykle istota dla programu edukacyjnego i wychowawczego Szkoły Podstawowej „Chocimska” (gdyby nie nauczanie blokowe kto wie, czy nie grałaby pierwszych skrzypiec?). Służy ogólnemu rozwojowi młodego człowieka, sprzyja rozwojowi jego kompetencji intelektualnych i społecznych. Nasze doświadczenia potwierdzają teorie naukowe, w myśl których dzieci kształcone muzycznie mają lepiej rozwiniętą pamięć operacyjną, większe zdolności matematyczne, lepszą orientację w czasie i przestrzeni oraz dysponują umiejętnością czytania ( E.G. Schellenberg 2006 oraz A.D. Patel i J.R. Iverson 2007).

Każdy dzień zaczynamy od wspólnego muzykowania związanego tematycznie z porą roku. Potem, w klasach, ćwiczymy tabliczkę mnożenia w rytmie wyliczanek, zwiększamy sprawność manualną grając na fletach i dużo śpiewamy w różnych językach. Tak muzykować może każdy. Pojedynczy muzycy razem tworzą orkiestrę, w której każdy ma swoją rolę, choćby niewielką.

W szkole pracujemy metodami Carla Orffa, które zamiłowanie do muzyki łączą z jej tworzeniem, nie odtwarzaniem. Dzieci muzykują używając różnorodnego „instrumentarium”: własnego ciała (klaszczą, tupią, pstrykają) oraz instrumentów perkusyjnych (bębenki, grzechotki, dzwonki, trójkąty). Muzyce podporządkowane jest słowo – młodsze klasy dużą recytują, rytmizują wiersze. Uczniowie ucząc się gry na fletach prostych naśladując nauczyciela, zapis nutowy pojawia się dopiero w starszych klasach.

Dzieci mogą pogłębić zdobytą podczas lekcji wiedzę muzyczną na zajęciach popołudniowych Niepublicznej Szkoły Muzycznej im. Romana Padlewskiego, działającej w budynku naszej szkoły. Popołudniowa szkoła muzyczna to nie tylko nauka gry na instrumentach, lecz także nauka koncentracji, opanowanie skomplikowanego systemu symboli (zapis nutowy) i „tłumaczenie” go na precyzyjne ruchy, ćwiczenie pamięci, rozumienie proporcji i ułamków (np. faktu że ćwierćnuta jest o połowę krótsza od półnuty) oraz umiejętność improwizacji, czyli rozwój kreatywności.

Badania nad stymulacją rozwoju mózgu grą na instrumencie prowadzone przez profesora Gottfrieda Schlauga dowiodły, że u dzieci, które grały na instrumentach muzycznych 1,5-2,5 godz. tygodniowo objętość spoidła wielkiego (umożliwiającego komunikację między półkulami) zwiększyła się w porównaniu z dziećmi niemuzykującymi.

Uporządkowane wnętrza

Czasem mówi się o twórczej roli artystycznego bałaganu i chaosu. Nasze doświadczenie w pracy z uczniami szkoły podstawowej mówi coś zgoła przeciwnego: dzieci, dbając o ład wokół siebie, łatwiej porządkują również swoje myśli.

Porządek w przestrzeni
‒ brak rozpraszających bodźców, stolik, ławka przygotowane do pracy ‒ sprzyja większej koncentracji uczniów, lepszej organizacji i systematyczności. Dbałość o organizację przestrzeni, a, co za tym idzie, również czasu sprawia, że dzieciom łatwiej kończyć rozpoczęte działania i nie odkładać wszystkiego na później.

Troska o ład ułatwia uczniom bezpieczniejsze poruszanie się w otaczającym świecie. Widok nieuporządkowanej przestrzeni, w której rzeczy nie mają stałych miejsc, powoduje zamieszanie, napięcie i stres w dziecku. Dużo łatwiej wprowadzać i egzekwować reguły zachowania i pracy w sali, gdzie panuje porządek. Uczniowie w sposób naturalny odwzorowują ład otaczającej ich przestrzeni w umyśle.

Uczymy nie tylko porządku, lecz także szacunku do cudzego i własnego wysiłku. Jeśli zabłocimy podłogę ‒ ktoś musi ją wytrzeć, jeśli porozrzucamy rzeczy ‒ ktoś musi je poukładać. Aby uczniowie zrozumieli sens takich umów społecznych muszą doświadczyć niedogodności związanych z ich nieprzestrzeganiem. Uczniowie nie mogą zostawić bałaganu w sali i wrócić następnego do uporządkowanej. Czas na sprzątanie nauczyciel uwzględnia w każdorazowym planowaniu zajęć.
Nawyk sprzątania po sobie jest istotny, ponieważ uczy dziecko odpowiedzialności i samodzielności. Obie te cechy są wzmacniane w procesie nauki.
Wygnieciona kartka, niestaranne pismo, brak dbałości o swój zeszyt to często wyraz niepewności i niskiej samooceny ucznia. Estetyka prac ma istotny wpływ na budowanie poczucia własnej wartości.

Film o szkole

Pani Katarzyna Ogórek jest od 1 września 2013 dyrektorem Szkoły Podstawowej „Chocimska”. Od 1998 roku była związana zawodowo z Waldorfską Szkołą Podstawową nr 71 w Warszawie. Przez 12 lat pracowała tam jako nauczyciel wychowawca prowadząc klasy 1-6. W latach 2007-2010 pełniła funkcje dyrektora tej szkoły i dyrektora działającego przy niej Społecznego Gimnazjum nr 31.